Baba olmak zor iştir, iyi bir baba olmak ise çok daha zor. Çünkü sorumluluklar ürkütücü derecede artıyor…

İyi baba olabilmek için;

Hormon nimetinden faydalanmadan, baba olma, anneyi anlama ve destek olma sürecine algı ve gözlemlerimizle hazır olmak zorundasınız. Kadınların doğası gereği çok daha başarılı olduğu bu durumla baş etmek hiç de sanıldığı kadar kolay değildir.

Yetiştiğiniz aile içerisinde “İyi baba” figürü var ise benim gibi şanslılardansınız. Ama eğer yok ise geçmişin baba figürü kalıntılarını temizlemek işi de size düşer.

Evin orta direği olma durumu vardır bir de. Şimdilerde bu durum tabu olarak görülse de evin geçimi sağlanamadığında yine geçmişe dönülür ve evin babasının işe yararlığı sorgulanmaya başlanır. Binlerce yıllık ataerkil düzenin izlerini 80 yıllık yarı modernleşme akımları ile atamıyorsunuz haliyle.

Güçlü olacaksın, koruyup kollayacaksın, örnek olacaksın, mümkün olduğunca az hata yapacaksın, hatası kul olmaz bileceksin, hatalarını görecek, özrünü dileyeceksin.

Kadın, erkek eşitliğini göstermek, oğlunu küçük bir maço yapmamak, kızına da doğru erkek figürünü tanıtmak adına ev işlerinden de anlayacaksın.

Tamirat, bakım onarım işlerine el yatkınlığı da şart. Benim gibi mesleği gereği teknik alt yapısı olanlar şanslı. Peki ya diğerleri…

Çok seveceğin muhakkak da, o yürekten gelen sevgiyi göstereceksin. Yakın ilgini,saygını, sınırlarını çoğu zaman zorlayan durumlar karşısında anlayışlı ve hoşgörülü olmayı esirgemeyeceksin. Ama tüm bunları yaşarken de çocuğuna kendi sınırlarını bildirecek, taviz vermeyeceksin.

İşine, eşine ve çocuklarına yeterli zamanı ayırabilmek adına iyi bir zaman planlayıcısı olmak da iyi baba olmanın şartlarından.

Bu liste uzar gider dostlar…

Hataların ağır bastığı nice baba evlat hikayelerinde bile baba sevgisi başkadır yüreklerde. Yeter ki babalık yürekte hissedilsin.

Velhasıl tüm bu şartları taşı taşıma Can Yücel’in babasına yazdığı şiirin bir benzeri adınıza yazılabiliyorsa, “Ben Hayatta En Çok Babamı sevdim” cümlesinin benzerleri arkanızdan sarf ediliyorsa. Bu işi alnınızın akı ile başarmışsınız demektir.

Saygılarımla,

Kenan Eren

Ben Hayatta En Çok Babamı Sevdim

Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yerden bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim

Bilmezdi ki oturduğumuz semti
Geldi mi de gidici-hep, hep acele işi! -
Çağın en güzel gözlü maarif müfettişi
Atlastan bakardım nereye gitti
Öyle öyle ezberledim gurbeti

Sevinçten uçardım hasta oldum mu
40'ı geçerse ateş, çağrırlar İstanbul'a
Bir helalleşmek ister elbet, diğ'mi, oğluyla!
Tifoyken başardım bu aşk oyununu
Ohh dedim, göğsüne gömdüm burnumu

En son teftişine çıkana değin
Koştururken ardından o uçmaktaki devin
Daha başka tür aşklar, geniş sevdalar için
Açıldı nefesim, fikrim, canevim
Hayatta ben en çok babamı sevdim.

Can Yücel

Yorumlar

Yeni Ekle Ara

Yorum yaz
Adınız:
Email:	do not Notify:notify:
E - Mail:
Başlık:
	Güvenlik için yukarıdaki resmi yandaki kutucuğa giriniz.

Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved.