Ne güzel başlamıştı tatilimiz.
Dile kolay tam 26 arkadaşı var bizim miniklerin,
Farklı gruplardan 16’sı ile de sıkça, ev buluşmaları yapıyoruz.
Dolayısıyla tatilde evi, mini bir yuva ortamına çevirmek hiç zor olmuyor.

Balkona bir şişme havuz, bolca kağıt, bolca boya,
Kitap, tamir, halı üstü şantiye, bahçeye çakma bir Poldi(hikaye kahramanı bir korkuluk) derken…
Geçivermişti haftalar.
Ama son haftalar hiç geçmiyor.

Ormanın içi, denizin dibi olunca, nem had safhada,
Astım beni daha da fena yapar oldu.
Soluk alırım diye haftada bir gün koşulan deniz, hep dalgalı.
Durduğu yerde yüzünden aşağı sular boşalan bir tip,
Hiç demediğim kadar “şiiişşşşttttttt” der oldum.
Sürekli “şiiiiiişşşşşşttttt sakin olun çocuklar”
Sakin olması gereken benim o ayrı.

Şimdiye kadar isilik görülmemiş bedenlerde,
Günde en az 4 duşa rağmen kabarcıklar,
Her sabah su içinde kalmış ve makineye taşınan nevresimler.
Akıllılık eden insanların klima keyfinden, saatler süren elektrik kesintileri.
Bitmeyen bir rutubet kokusu,
Daimi yapış, yapış olmaktan sarılamaz olduk.
Öpücükler banyo sonrası hariç, uzaktan.
Ne kucakta kitap okumanın keyfi kaldı, ne saklambaç oynamanın.

Biri minicik yüz vantilatörünü getirir,
Biri mutfak havlusundan kocaman parçalar.
Ellerinde minik süpürgeler,
Sen çok yorgunsun ben süpüreyim,
Yemekte en çok sevilen sarmadan, makarna-karpuza geçiş,
İkindi de daimi kek, börek, kurabiye talebinden, bisküviye de olurlar.
Daha 3,5 yaş ama ben biliyorum.
Çok şanslıyım.
Çünkü pilimin bittiğini hissettikleri an,
Akılları erdiğince onlar elimden tutuyor.
Günü zora sokan arızalar daha az oluyor.
Bense normal zamanın dörtte biri gürültüye, şiiiişşşşşttttttt diyen bir tip.

Ve hazırlıksız yakalandığım böyle bir yazı,
Ne olur bir daha almayayım diyorum,
Klimayı boşver, vantilatör de bir tane yeter diyen dilimi de,
Eşek arısı soksun.
Ben kendimi 20 km öteye atamıyorum ama arkadaşımdan duydum,
İnsanlar klima kuyruğundaymış, vantilatör de kalmamış biliyor musunuz?
Yağmura, çamura razıyım,
Ama insanı cinnet noktasına getiren bu sıcağa asla.
Akıl sağlığımız yerinde, yazı bitirebilmek dileğiyle...

Sevgiler,
Özlem Eren