Fark Atıyoruz... - İkiz Dünyası

İletişim

Fark Atıyoruz...

25 04 2011

Büyümelerini seyrederken bolca gülümsüyorum…
Henüz 4 yaşındaki farkları görünce, kadınsal hadiselerin farkına daha bir varıyorum.
Kız çocuğunun ikna kabiliyeti, çözüm metodları, farkındalığı, rekabeti ….
Erkek çocuklarına fark atıyor.
Ya da en azından bizim evdeki ve çevremdeki durum genelde böyle.

Mesela geçen haftadan iki olay.
Ataberk’e o çok istediği arabalı tişörtü aldım. Üzerinde pembe tavşan resmi olan bir poşete koymuşlar. Azra başladı ikna turlarına.

Girişim-1: Ataberkciğim, senin pembe renkten hoşlandığını sanmıyorum. O pembe tavşanlı poşeti bana verir misin?
Ataberk: Hoşlanıyorum bundan. Hem tişörtüm onun içinde. İkisi de benim. Sana vermem.

Girişim-2: Ataberkciğim senin tişörtün var benim bir şeyim yok. Bana poşeti verirsen benim de hediyem olur. Ben çok mutlu olurum.
Ataberk: (Gözler kapalı. Baktı ki Azra susmayacak. Uyuma taklidi yapıyor. Horluyor….)

Girişim-3: Ataberkciğim sen eskiden tavşan gibi hızlı olmayı seviyordun ama artık at kadar hızlı olmayı tercih ediyorsun. Ver o zaman bana tavşanı.
Ataberk: Üzerinde at olan poşetin var mı? veririm o zaman.

Girişim-4: Ataberk sana eve gidince bir sürprizim var. Merak ediyor musun? (Cevabını beklemeden) Koyu mavi bir poşet vereceğim sana, bayılacaksın. Pembe tavşanlı poşeti de bana verirsin. Ne dersin? Harika bir fikir değil mi?
Ataberk: Olur.

Azra eve girince, içinde fasulye olan pazar poşetinin fasulyelerini çabucak boşaltır. Ataberk'e verir. Ataberk rengi mavi ya, halinden pek bir mutlu mesut. Sonra ele geçirmeyi başardığı pembe tavşanlı poşetine mutfak malzemelerini koyup, bağırır;
"Ataberk gel tatlım. Şimdi ben senin annenim. Bana bir hikaye anlatmaya ne dersin? Sonra da birlikte akşam yemeğini hazırlarız."
Ataberk: Peki anneciğim.
Ben soruyorum tabi. Ben kim oluyorum bu durumda diye. Cevap ise şöyle.
"Anneciğim masusçuktan. Benim kızım, oğlum olunca Ataberk’e ihtiyacım olmayacak. Merak etme. Senden şimdilik ödünç aldım Ataberk’i."
Ataberk: Anneciğimin anneciği, masusçuktan.

Olay-2
Ebru teyzelerindeyiz. Evdeki tavşan ve eşeği alıp oynamaya başladılar.
Azra: Ebru teyzeciğim bu tavşan ne kadar güzelmiş. Benim hiç tavşanım yok biliyor musun?
Ebru Teyzesi: Senin olsun o zaman tavşan.
Ataberk: Olmaz Ebru teyze buraya gelince oynarız. Evimize götürmemeliyiz. Annem izin vermez.
Azra çıkmadan önce Ebru teyzesini "seninle bir şey konuşabilir miyim Ebru teyze" diye kenara çeker. Ve Ebru teyzesinin ilettiğine göre de söyledikleri aynen şöyle.
"Ebru teyzeciğim bir düşünsene. Madem tavşanı bana vermek istiyorsun. O zaman cumartesi günü bize gelirken o tavşanı hediye olarak getir. O zaman annem izin verir. Ne dersin?"
Bu arada üzerinden 2 gün geçtiği halde Ebru teyzeyi almak için kapısının önüne gittiğimizde de bağırıyor. Ebru teyze unutmadın değil mi anlaşmamızı.

Sizce de fark atmıyor muyuz?
Erkek çocukları pek saf, pek naif, pek düz kalmıyor mu?

Sevgilerimle,
Özlem Eren

Yorumlar

Yeni Ekle

Ara

< Önceki		Sonraki >

[ Geri ]

Güncel

Aktivite Önerileri

Mali Gündem

Uzman Görüşleri
Ziyaretçi Defteri
Ziyaretçi Defteri
Azra ve Ataberk'e bir anı bırakın.

Düşüncelerinizi, bizimle ve site okuyucuları ile paylaşın...

Doğum Günü Defteri

Azra ve Ataberk'in doğum günü defterine göz atın....

Sevdikleri Azra ve Ataberk'e doğum günlerinde nasıl bir hatıra bırakmış öğrenin....